Van A Gudiña naar Campibererros

Een prachtige wandeldag met een verrassend slot.

Het was droog en de zon kwam prachtig op. Omdat ik van het oosten naar het westen wandel heb ik de zon altijd in mijn rug. De wandeling van circa 20 km gaat rond een gigantisch stuwmeer, dat maar voor een deel gevuld is. Je loopt dus langs de flanken van de omringende bergen en daar zit geen vlak stuk bij. Of je stijgt, of je daalt. Voor een Hollander die de brug over de Ringvaart al hoog vindt is dat behoorlijk zwaar.

Je kruist regelmatig het tracé van een treintje dat nog op smalspoor rijdt. Veel van het oude tracé gaat door heel veel tunnels. De EU heeft hier uiteindelijk een eind aan gemaakt door uniforme regels vast te stellen voor de afstand tussen de railzs. Veel van het oude tracé is inmiddels verwijderd; de rest rijdt nog als toeristisch fenomeen. Vergelijk het met het stoomtreintje van Hoorn naar Medemblik.

Na 20 vermoeiende kilometers kom ik aan bij het plaatsje Campobecerros. De bordjes wijzen me naar de herberg. Binnen tref ik twee mensen (ambtenaren?) die mij uitleggen dat de herberg van overheidswege Is geloten. Meer uitleg woxdt niet gegeven. Dat ligt natuurlijk aan mijn slechte Spaans. Geadviseerd wordt on te proberen een slaapplaats te regelen bij Huize Nuñez aan de overkant. Dat lukt omdat ik vroeg ben. De meeste pelgrims die later komen hebben van te voren gereserveerd. Dus in plaats van een bed op zaal heb ik nu een twee-persoons-kamer met eigen douche, WC en douche.

Dat is nu de invloed van St. Jacob 🙏